Z brzegów odległych

W smutnym biegu rzeki
poszarpane przęsło
odciętych ramion
chwyta zmarszczkę błękitu

czasem
zawładnęła pustka
ostatniego już
mostu połączenia
w zastygłym szkielecie
nietolerancji
odległych na zawsze
brzegów


jesień, 2008

Moc słowa

Poznałem słowa moc szlachetną
i złego słowa moc
zrodzone grozą ciszę przetną
spokojnym dniom przyniosą noc

uskrzydleni potęgą słowa
wznosimy wiedzy gmach
piszemy historię wciąż od nowa
lub tej historii niosąc krach

szukam strzępu prostej myśli
by słowem jej nie sprofanować
nie może mi się nawet przyśnić
cud człowieczeństwa ukamieniować.

wiosna, 2004